Özdemirci Kasabası Denizli/Çivril İlçesine bağlı, birinci derece sit alanlarına sahip ve şifalı acı suyu bulunan gözlerden ırak küçük bir kasabadır. Özdemirci Kasabamızın kalkınması için desteklerinizi bekliyoruz...  ozdemirci.com
     Görüş ve önerileriniz için: ' 0 505 220 73 20 Telefon Numarasından; sahinali_77@hotmail.com š recep_karabulut20@hotmail.com 'dan ulaşabilirsiniz.
Bu web sitesinin tüm hakları Recep KARABULUT'a aittir. Her Hakkı Saklıdır.     © 2007-2013
Osman YILMAZ

  • 25.09.1965 Denizli-Çivril-Özdemirci Kasabası'nda doğdu. İlkokulu Özdemirci Kasabası'nda bitirdi. Orta ve lise eğitimini Çivril İmam Hatip Lisesi'nde tamamladı.
  • 1986 da turist olarak yurtdışına çıktı. Birkaç devlet dolandıktan sonra Avusturya'nın başkenti Viyana'ya  yerleşti. 1988 de Avusturya'lı bir bayanla evlendi. Bu evliliğinden iki kızı, bir oğlu var. Şu andaki beraberliğinden ise bir oğlu var.
  • Şair Viyana'da uzun yıllar serbest meslek olarak işletmecilik yaptı. Viyana'ya 35 km. mesafede Heinburg şehrinde oturan şair şiirlerini yazmaya devam ediyor...
SENDEDİR SENDE

Beni görüp yönün öte döndürme
Yine gitmez meylim sendedir sende
Yıkıp hilal kaşlarını indirme
Benim iki gözüm sendedir sende

Şeker vardır dudağında dilinde
Arzum kaldı senin gonca gülünde
Sen bir padişahsın hükmün elinde
Yine gitmez meylim sendedir sende

Sensiz çıkıp şu yaylaları yaylamam
Güzelliğini hiçbir zaman inkar eylemem
Öldürseler de yalan söylemem
Senin sevgin candadır canda

Nice iller gezdim yoruldum
Kan gibi çok aktım duruldum
Senin gibi çok güzele vuruldum
Senin sevgin kandadır kanda
                                Osman Yılmaz

BİZİM ELLER

Bahar gelir dağlarinda keklikler ötüşür
Çobanlari nağmelerle söyleşir
Seven eller kumkayada birleşir
Aşıklar diyarıdır bizim eller

Yaz gelince çoluk çocuk kırlara dökülür
Orak tırpanla ekinler biçilir
Kışlık azık işte böyle seçilir
Tembellerin yerildiği yerdir bizim eller

Kerpiçtendir evlerin yapısı
Kiminin var kimininde yoktur tapusu
Kolonya değil güvercedir içlerinin kokusu
Harabeler diyarıdır bizim eller

Böyle yazılmış alınların yazısı
Terk edip gider gençlerin bazısı
Gülünç ama içler acısı
Çalışanın övüldüğü yerdir bizim eller

Kış gelince yollar kardan kapanır
Garip köylüm küremekten usanır
Devlet baba sanki bu işten zevk alır
Unutulmusmu yoksa bizim eller...
                    Osman YILMAZ

  UTANIYORUM

Sana bakan tüm gözlerden
Artık seni kıskanıyorum
Dost görünen şu çevremden
Artık şimdi utanıyorum

Sılada özlem çeken yarimden
Bir acı koptu ta derinden
Kötü yazılan kaderimden
Artık şimdi utanıyorum

Yanındayız ebediyen diyenlerden
Sözünde durmayıp dönenlerden
Fakir diye kalpten silenlerden
Artık şimdi utanıyorum

İnsan görünüp hayvanca yaşayanlardan
Sevgisiz kalbi vücudumda taşıyanlardan
Kardeşim deyip parazit geçinenlerden
Artık şimdi utanıyorum

Her akşam benimle olan kadehlerden
Peşimi hiç bırakmayan bu dertlerden
Parasız çözümlenmeyen sebeplerden
Artık şimdi utanıyorum    (11.04.1988)

                         Osman YILMAZ


GÜLÜM

Sarışındır orta boylu
Her sözüyle sevgi dolu
Biraz çekingendir ama
Sanki Viyana'nın gülü

Kalbinde kötülük geçmez
Her söze kulak vermez
O benim tek dermanımdır
Başka bir şeyi gözüm görmez

Mutluluk hayalleri kurardık
Ayrılığı nereden umardık
Zalimler ayırdı bizi
Şimdi ikimiz birden yandık

Elimden bir şey gelmiyor
Zalimler söz dinlemiyor
Güzelim gençliğim
Hapislerde çürüyor

Gülüm sen hiç ağlama
İnşallah kavuşacağım sana
Her gün dua ediyorum
İkimiz için yüce yaratana

İşte Osman'ın  hali böyle
Gülom birazda sen söyle
Dilimde derman kalmadı
Sevgilim diye diye
                            (01.03.1989)
            Osman YILMAZ
SEVİYORUM SEVİYORUM

Esiyorum yeller gibi
Çağlıyorum seller gibi
Olkumru bülbüller gibi
Seviyorum seviyorum 

Meleğe benzeyen yüzünü
Zümrüt yeşil gözünü
Anlayamadığım sözünü
Seviyorum seviyorum 

Gonca gonca güllerini
Kar beyaz ellerini
Saramadığım bellerini
Seviyorum seviyorum

Kalem gibi kaşlarını
Altın sarısı saçlarını
İnciye benzeyen dişlerini
Seviyorum seviyorum 

Çiçeklerden menekşeyi
Dünyadaki bir şeyi
Sana ait olan her şeyi
Seviyorum seviyorum 

Gençliğim harap olsada
Kalbim bu akşam yorulsada
Gözlerim yolunda kör olsada
Seviyorum seviyorum 

Allah'ıma dua ediyorum
Vezirlik değil köle olmak istiyorum
Kalbimde senin aşkını gizliyorum
Çünkü seni seviyorum seviyorum
(06.04.1988)
                  Osman YILMAZ
     ELİMDE DEĞİL

Gezdim dolaştım gurbet elleri
Seyrettim açılmamış gonca gülleri
Yürüdükçe savrulur saçının telleri
Aklımı baştan aldı o güzel gülüşleri

Benim sevgim dilimde değil
Gözüm elin gülümde değil
Bırak unutursun diyorlar
Ama unutmak elimde değil

Boyu uzundur ince belli
Yine çıkmış seher yeli
Kalbime taht kurdun
Seni gördüğüm günden beri

Benim sevgim dilimde değil
Gözüm elin gülümde değil
Bırak unutursun diyorlar
Ama unutmak elimde değil

Çok güzelsin anlatamam
Sana kötü gözle bakamam
Senin tiryakin olmuşum
Kalbimden söküp atamam

Benim sevgim dilimde değil
Gözüm elin gülümde değil
Bırak unutursun diyorlar
Ama unutmak elimde değil

Kara yazılmış benim tahtım
Tatlı aşıma zehir kattın
Sana son sözümü anlattım
Artık gerisini vicdanına bıraktım
(03.04.1988)
               Osman YILMAZ